home صفحه اصلی lock person ثبت نام

ONVIF در دوربین مدار بسته

Star ActiveStar ActiveStar ActiveStar ActiveStar Active
 

دوربین های مدار بسته آنالوگ از نظر سازگاری با یکدیگر هیچ مشکلی ندارند. اساسا دوربین های مدار بسته و DVRهای مرسوم سنتی آنالوگ اگر از برندهای مختلفی هم باشند بازهم بدون مشکل درکنار یکدیگر باهم کار می‌کنند. در اوایل گسترش دوربین های تحت شبکه (IP) به دلیل کمبود تجهیزات و ضعف در سازگاری با یکدیگر راه پیشرفت و گسترش‌شان ناهموار بود. هر شرکت تولیدکننده تجهیزات نظارت تصویر تحت‌شبکه، پروتکل و قراردادهای خود را داشت.  ازین بابت نصاب‌ها باید در یک پروژه همه تجهیزات را (شامل دوربین مدار بسته و استند الون) از یک شرکت کار می‌کردند. تا چند سال بخاطر این که هر شرکت استاندارد و پروتکل‌های خود را برای انتقال و ضبط تصاویر داشت، توسعه در دنیای تازه متولد تجهیزات نظارت تصویر تحت‌شبکه بصورت نامنظم پیش می‌رفت.

 

ONVIF

در سال 2008، شرکت‌های سونی، بوش و اکسیس تشکلی به نام ONVIF (Open Network Video Interface Forum) را ایجاد کردند. ONVIF با هدف حل مشکل همکاری تجهیزات نظارت تصویر IP بطوری که محصولات از شرکت‌های مختلف در کنار یکدیگر بدون مشکل کار کنند، شکل گرفت. استانداردی مشترک برای تسریع بخشیدن به توسعه و فراگیر شدن تجهیزات نظارت‌تصویر IP. ONVIF ارتباط دیجیتال محصولات تحت‌شبکه را استاندارد کرد. و همچنین روند فشرده‌سازی و انتقال اطلاعات صوتی و تصویری، یافتن دستگاه‌های IP روی شبکه، کنترل PTZ، ورودی‌ها و خروجی‌های آلارم، روال‌های تنظیم و کنترل، موشن‌دیتکشن و غیره را متحد کرد. ONVIF بعد از گذشت 7 سال از توسعه، نسخه‌های زیادی ارائه داده است که تعدادی از آنها به این ترتیب اند: ONVIF 1.0، ONVIF 2.0، ONVIF 2.2، ONVIF 2.4 و ONVIF 2.5.

اصول اساسی ONVIF:

  • استانداردسازی ارتباط بین دستگاه‌های IP
  • قابلیت همکاری بین محصولات ویدیویی شبکه فارق از برند شرکت سازنده محصول
  • آزاد برای همه شرکت‌ها و سازمان‌ها

درکل پروتکل ارتباطی در محصولات تحت‌شبکه مانند زبان برای انسانهاست. ONVIF یک زبان واحد در محصولات تحت‌شبکه برای ارتباط با یکدیگر است.

 

پروفایل های ONVIF

در ابتدا استاندارد ONVIF با مشکلاتی مانند ضعف سازگاری در بعضی نسخه‌ها مواجه بود. به همین دلیل در سال 2012 سازمان مفهوم "پروفایل" را معرفی کرد. پروفایل امکان بررسی آسان و موثر انطباق محصولات نظارتی IP را بدون تجزیه و تحلیل جزئیات فنی ممکن کرد. وقتی دستگاه‌ها و برنامه‌ها در یک پروفایل باشند، بی‌شک باهم سازگارند. درحال‌حاضر ONVIF 3 پروفایل دارد. هر پروفایل خصوصیت‌های خود را دارد.

251 1

پروفایل Q یا ONVIF Q: تنظیمات و قابلیت پیدا کردن دستگاه را برعهده دارد و رمزها و مجوزهای TLS را مدیریت می‌کند.

پروفایل G یا ONVIF G: تنظیمات ضبط و جستجو و بازپخش ویدئوها را در دستگاه‌های مبتنی بر IP بر عهده دارد. از عملیات مربوط به تصویر، صدا و اطلاعات اساسی پشتیبانی می‌کند.

251 2G

پروفایل C یا ONVIF C: سیستم کنترل دسترسی فیزیکی را یکپارچه و هماهنگ می‌کند و در کنار آن همکاری فی‌ما‌بین این سیستم‌ها و سیستم‌های ویدئویی تحت‌شبکه را نیز میسر می‌کند. این پروفایل برای دستگاه‌هایی مناسب است که دارای سیستم کنترل دسترسی و اطلاعات نقاط دسترسی هستند و از فعالیت‌هایی نظیر قفل و گشایش درها پشتیبانی می‌کنند.

251 3C

پروفایل S یا ONVIF S: بر عملکردهای مشترک سیستم‌های ویدئویی تحت‌شبکه تمرکز دارد، مانند تخصیص صدا و جریان ویدئویی بین دستگاه (مانند دوربین مدار بسته) و گیرنده ( نرم افزار دستگاه NVR ). دستگاه گیرنده می‌تواند صدا، تصویر و جریان اطلاعات را تنظیم، پروتکول‌های PTZ را انتخاب و از اطلاعات اساسی، ورودی‌های زنگ هشدار و خروجی‌ها استفاده بهینه کند.

251 4S

در نتیجه، پروفایل ONVIF به کاربر این اجازه را می‌دهد تا به راحتی ویژگی‌های یک پروفایل را بدون آگاهی از انطباق‌پذیری بین ورژن‌های ONVIF، تشخیص دهد. علاوه بر پروفایل C که برای سیستم کنترل دسترسی طراحی شده، ONVIF پروفایل S را به عنوان رابط بین ویدئو و صدا در گیرنده‌ها و دستگاه‌ها ارائه می‌دهد و به همین شکل، پروفایل G بر ذخیره‌سازی تصویر، جستجو، دریافت و پخش تصاویر تمرکز دارد.

 

 

ONVIF در مقابل PSIA

به‌علاوه ONVIF سازمان‌های دیگری هم برسدد برآمدند تا استانداردهایی برای محصولات نظارتی تحت‌شبکه ایجاد کنند. فعال‌ترین آنها PSIA است. PSIA یا Physical Security Interoperability Alliance (اتحاد همکاری تجهیزات امنیتی) ماموریت دارد تا قابلیت همکاری plug-and-play (به این معنی که دستگاه را بتوان به پریز برق زد و استفاده کرد، به همین راحتی، بدون نیاز به کارهای اضافی و تنظیمات اضافی) را بین محصولات و سرویس‌های امنیتی مختلف مثل دوربین های مدار بسته، سنسورهای امنیتی، کنترل دسترسی، تحلیل ویدیو و مدیریت فیزیکی اطلاعات امنیتی.

مشکل PSIA این است که عمومیت پایینی دارد، در حال حاضر کمتر از 50 شرکت تولیدکننده مانند شرکت‌های سیسکو، GE، هایک‌ویژن، IBM، NICE، Pelco، Milestone و Genetec را تحت‌پوشش قرار می‌دهد. درحالی که ONVIF بیشتر از 500 عضو دارد که بیشتر از 5000 محصول سازگار با استاندارد ONVIF ارائه می‌دهند.

 

 

چرا ONVIF کار نمی کند؟

اکثر محصولات حفاظتی با استاندارد ONVIF سازگاری دارند. اما کاربران نهایی موقع نصب دستگاه‌های با نشان ONVIF ممکن است به مشکلاتی برخورد کنند. مشکلاتی مانند عدم توانایی دستگاه NVR در پیدا کردن دوربین های تحت شبکه در داخل همان شبکه یا کار نکردن قابلیت تشخیص حرکت. چرا این اتفاق می‌افتد؟

اول - باید مطمئن شوید که دستگاهی که نصب کرده‌اید با استاندارد ONVIF هم‌خوانی دارد. بعضی از تولیدکنندگان محصولاتشان با این که استاندارد ONVIF را ندارند، با این نشان علامت‌گذاری می‌کنند.  شما می‌توانید به راحتی فهرست تولیدکنندگانی که محصولات دارای ONVIF ارائه می‌دهند را به‌دست بیاورید.

دوم - تنها سازگاری با استاندارد ONVIF کافی نیست؛ محصولات امنیتی مبتنی بر IP باید با یکی از پروفایل‌های ONVIF نیز سازگاری داشته باشند. امکان این که دستگاه شما فقط استاندارد ONVIF را داشته باشد و عضو یکی از پروفایل‌های ONVIF نباشد، هست؛ ولی این امر تضمینی برای سازگاری دستگاه شما با دیگر محصولات IP ندارد. شما باید دارای پروفایل S باشید، چرا که این پروفایل به‌طور چشم‌گیری احتمال هماهنگی انتقال تصویر و صدا تنظیمات تصویر را افزایش می‌دهد.

ممکن است در بعضی موارد مشاهده شود که دستگاه‌های دارای پروفایل S هیچ مشکلی با اتصال و انتقال تصویر نداشته باشند، ولی بعضی از قابلیت‌ها مانند تشخیص‌حرکت (موشن دیتکشن) به‌خوبی عمل نمی‌کنند. این موضوع معمولا به خاطر خطاهای استانداد، یا اغلب به کارگیری ترکیب استاندارد و پروفایل اشتباه توسط تولیدکننده می‌باشد. چنین مشکلاتی باید به سرعت به تولیدکننده گزارش شوند تا تولیدکننده نرم‌افزار اصلاح شده را ارائه دهد. جامعه‌ی ONVIF سرسختانه برروی نسخه‌های جدید و اصلاح‌شدهه‌ی این استاندارد کار می‌کنند، ٰکه این امر به اشکلال‌زدایی استاندارد کمک کرده و آن‌را دقیق‌تر و دقیق‌تر می‌کند.

 

منبع: hkvstar[dot]com

مترجم: احسان کیاستی - فرافن

نوشتن دیدگاه